27 - ابن الملقن الشافعى ( 723 ه . 804 ه . ) سراج الدين عمر بن على بن احمد بن محمد انصارى مصرى مشهور به ابن الملقن اندلسى نويسنده كتاب « الاشارات الى ما وقع فى المنهاج من الأسماء و المعانى و اللغات » . 28 - ابن نجيم مصرى ( 926 ه . 970 ه . ) زين الدين بن ابراهيم بن محمد بن محمد بن محمد مشهور به ابن نجيم حنفى مصرى ، رساله كوچكى در اصطلاحات علم فقه به نام « رسالة فى حدود الفقه » نگاشته است . 29 - نريلى ( 939 ه . ) ابو بكر عبد اللّه بن الحسين بن ابى بكر نريلى نويسنده كتاب « تنبيه اللبيب فى شرح ما تضمنه كتاب الهداية من الغريب » . 30 - نووى ( 631 ه . 676 ه . ) يحيى بن شرف بن مرى بن حسن بن حسين بن حزام بن محمد بن جمعه نووى ملقب به محى الدين و مكنى به ابو زكريا ، تنها كسى است كه دو قاموس فقهى را براساس دو روش مختلف تأليف كرده است كه اولى « تحرير التنبيه » كه براساس ابواب فقهى آن را مرتب نموده است و ديگرى « تهذيب الأسماء و اللغات » كه براساس حروف الفبائى تنظيم كرده است . پس از آشنايى با دانشمندانى كه آثارى را در زمينه اصطلاحات فقه تقديم جامعهء اسلامى نموده‌اند لازم است به شرح زندگى پيشواى اين مذهب بپردازيم . امام شافعى براى دانشجويان رشته فقه شافعى قبل از هرچيز لازم است كه با مؤسس و بنيانگذار اين مذهب آشنا شوند هرچند در درس تاريخ فقه و فقها به‌طور مبسوط به آن پرداخته مىشود ولى در اينجا به‌طور اختصار شمه‌اى از زندگى و سيره امام شافعى را مرور مىكنيم .